Αν οι δύο άξονες της ζωής μας,
όπως λένε όλο δάκρυα,
είναι ο έρωτας και ο θάνατος,
και είναι θεμελιώδεις και αντίθετοι σε όλα,
τότε
το να σκοτώσεις τον έρωτα ή
να ερωτευτείς το θάνατο
σε κάνει αθεμελίωτο.
Αναπνέω σκόνη σαν πρώιμες φράουλες.
(credits to Aimilio)
όπως λένε όλο δάκρυα,
είναι ο έρωτας και ο θάνατος,
και είναι θεμελιώδεις και αντίθετοι σε όλα,
τότε
το να σκοτώσεις τον έρωτα ή
να ερωτευτείς το θάνατο
σε κάνει αθεμελίωτο.
Αναπνέω σκόνη σαν πρώιμες φράουλες.
(credits to Aimilio)
Το 'αν' που χρησιμοποιείς σε σώζει από μονοδιάστατη(κι ας μιλάς για ΔΥΟ άξονες!) οπτική των πραγμάτων.
ΑπάντησηΔιαγραφή..κι αν όχι; ;-)
Το αν που δανείστηκα δε με σώζει κατ' αρχήν από τους συγκεκριμένους δύο άξονες της ζωής που ακόμη κι αν μέσα από αυτούς τους δύο μόνο βλέπω τη ζωή, πίστεψε με δεν είναι κάτι το μονοδιάστατο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτη δική μου τουλάχιστον ζωή πέρα από την οπτική που επιλέγω να βλέπω τα πράγματα φροντίζω να παρακολουθώ ανθρώπους και να βλέπω τη ζωή και από τις δικές τους οπτικές. Κάτι σα να αναλαμβάνω να παίξω έναν θεατρικό ρόλο, το ρόλο τους. Και τον αφήνω αυτό το ρόλο να με επηρεάσει. Αν είναι καλό ή κακό αυτό δεν ξέρω αλλα μονοδιάστατο δεν το βρίσκω.
Taking in the sounds and ways of creatures upon the earth.
Δεκτόν. Σεβαστόν. Μα αν θέλω να θέσω ένα ερώτημα που να πηγαίνει παρακάτω, θα ρωτήσω: Κι αν δεν υπόκεινται όλα στις υποκειμενικές οπτικές του καθενός; κι αν υπάρχει κάπου μία αλήθεια, μία που να ορίζει τα πάντα και να επιτρέπει η ίδια τις υποκειμενικότητες του καθενός; το διανοείσαι;;; (προσωπικά, με απασχολεί.)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤη στιγμή αυτή δε με ενδιαφέρει η αντικειμενική αλήθεια. Δεν έχω χρόνο να την ψάξω. Ναι έχω σκεφτεί ότι μπορεί να υπάρχει αυτή η αλήθεια. Αλλά αυτή την περίοδο απολαμβάνω την υποκειμενικότητα. Αν ζήσω μέχρι να μπορώ να ψάξω την αντικειμενική αλήθεια καλώς.
ΑπάντησηΔιαγραφή